Bu aralar kendimi yine boşlukta hissediyorum. Amaçsız yasıyorum adeta. Sorumluluk duygusundan yoksun bir halde işin vahametini kavramaktan acizim. Vahamet benim için yabancı bir sözlükte gecen kelime sanki. Ve Türkçe karsılıgını unuttugum halde sözlüğü karıstırıp anlamını ogrenmeye usendıgım. Kendimi bulmaya erindigim şu zamanlarda ne yapmam gerektıgının bıle tam olarak farkında degılım. Normal değil mi bu miskinlik sizce de ? Derecesi yaptıklarımla ortada değimli ? Daha doğrusu yapamadıklarımla!

Yasamın kıyısında degılım. Çünkü denize girip serinlemek ıcın daha cok yurumem gerek güneş altında. Güneş hiç acırmı ınsana güneş insan secermı hıc. Güneş herkese parlar ama insan güneşin kıymetını bılemez bazen. Bunun tek sebebı vardır o da fark edememek. Ama neyi ??? Güneşin yakıcılıgını mı yoksa güneşin aydınlatıcılıgını mı ?. Hadi biraz daha acık olalım. Aydınlanmamız ıcın hergun bıze yenıden dogan gunesı gormezden gelıyorsak burada suclu gunes mı sımdı. Yoksa gunesın yakıcılıgını bahane eden bızlerın mı. Oysa kı güneş tüm iyi niyetiyle doguyor hergun. Ve cogumuz hergun bıraz daha kotuye yoruyoruz bu durumu. Bahaneler avutuyor bızı, kendı yarattıgımız bahaneler. Aslında bu vahim halimize bır cozum aramaktansa daha zor olan kendımızı avutmayı basarabılıyoruz ya tebrıkler bıze. Hep basarısızlıgımıza bır elbise buluyoruz. İyice süslüyoruz, insanlara onu şık gosterıyoruz. Yanı hem kendımızı hem de onları kandırıyoruz. Baksanıza görmüyormusunuz ne kadar maharetlıyız aslında…

Peki şimdi biz hangı kameraya el sallicaz 8D Arkada dönüp bıraktıklarımızdan olan kameralara mı. Yoksa önümüzdeki kameralara mı. Oysa kı yasam cok kısa. Yasam bıze kamera secmeye bıle vakıt tanımazken bız vaktımızı her zamankı gıbı boşa harcıyoruz. Eee insan maharetlı olunca her işin altından kalkıyor ne de olsa.

Silkinin arkadaslar. Bu gidişle yanlıs yollar beklıyor bızı ve emin olun yasamın kıyısına gıdıp serınleyecek hakkı da tanımayacak bıze bu yasam. Yasam cok kısa arkadaslar ve her seye ragmen bizi kabullenecek kadar da cömert. Tüm hatalarımıza tüm vurdumduymaz hallerımıze ragmen. Arkaya bakıp gulumsemek ıstıyorsak sanırım önümüzdekilerin kıymetını bılmelıyız. Unutmayalım kı bugun bir armagan bızım ıcın. Yasamdan özür dileyebileceğimiz, ona hak ettıgını verebılecegımız, ne kadar güsel oldugunu ona kanıtlayabılecegımız ve mutlulugumuzla onu da mutlu edecegımız bır armagan bugün. Hergünün kıymetını bılelım çünkü hergün güneş doğuyor.

Bumuydu yaşam, haydi öyleyse birkez daha !!!

By “LeeThere”

İlgili Yazılar:

• None

Etiketler:none

Konu Kayıt Tarihi : 29 Jun 2007 Cuma , Saat : 00:21  |  Konu Kategorisi : Bloglar.
Toplam İzlenme: 199 | Bugünkü İzlenme: 3 | En Son İzlenme: 20.11.2008 - 23:03
Konu Yazarı : Eren Ümit   |  Konuya Yorum Yapmak İçin Tıklayın